 |
Merhaba!
Bu bülten ile sizler için yeni bir gelenek başlatıyorum: vereceğim her konser sonrasında sizlerle sahne arkası, sahne ve imkan olursa, konser sonrası deneyimlerimi paylaşacağım. Bu ilk bülteni, fotoğraflarımı çekerek hazırlamama yardımcı olan oğlum Yürek ve B. Naci Çeteci’ye yardımları için teşekkür ediyorum. Sizi kulise davet ediyorum. 40 dakika sonrasında sahne alacağım ve burada makyajımı tazeliyorum. Oğlum da beni yakalıyor ve bence ilginç bir dinamiği olan, hazırlık duygusunu anlatan bir fotoğraf ortaya çıkıyor. Süreyya operası kulisindesiniz şu anda. Vereceğim konser İstanbul Barosu 131. Kuruluş yıldönümü ve Avukatlar Günü kutlaması sebebi ile olacaktır... |
 |
Bir kare daha fotoğraf çekilmesine izin veriyorum ve sonra kulisten herkes çıkmak zorunda: ben konsere odaklanacağım. Bu yaklaşık yarım saat sürecektir. Sahnedeki piyano ile ruhen birleşeceğim; salonda toplanan insanlara odaklanacağım; “benliğimi” unutup MÜZİK olacağım. Seslendireceğim eserlerle “bir” olacağım. Müziğim vasıtası ile salonda bekleyen insanlara biraz daha mutluluk, umut vermek için dua edeceğim… müziğin gücüne inanıyorum. Bir de “Güzelliğin idrak edilmesi dünya’yi kurtaracağına “ da inanıyorum. Bunun için sahnelerdeyim. Hep birlikte güzellik duygusunu yaşayabilmek için.
|
 |
Sahneye çıktım. Mutluyum! Her zaman dinleyicilerle buluştuğumda çok mutlu oluyorum… güzel bir paylaşımın öncesinde hoş duygular seli… |
 |
Bazen piyanoyu vücudumun bir parçası gibi hissediyorum. Gözlerimi kapatıp uçuyorum! Hafızamda yüzlerce eser var. Sahnede ben yok’um, müzik var… |
 |
Sanrım eserlerden bir tanesini bitirmiş iken, ama hala müziğin içinde olduğum bir an yakalandı… o anı sonradan fotoğrafta görmek benim için de bir sürpriz oluyor… |
 |
Salondakileri önce duygulandırdığım, sonra da güldürdüğüm an: dedim ki: “ bence Dünya’da üç kutsal meslek var. ÖĞRETMEN, DOKTOR, VE AVUKAT. Sizler adalet için çalışıyorsunuz, ve bu kutsaldır. Umarım, bir zaman gelecek, insanların etik değerleri yükselecek, yalan, dolandırıcılık, kötülük kalplerinde kalmayacak ve sizlere ihtiyaç da kalmaz”…. Bunu deyince salondakiler gülmeye ve alkışlamaya başladı… |
 |
Bu arada salon inanılmaz güzel. Bana Rusya’daki güzel eski salonları hatırlattı. |
 |
Hızlı eserleri çalarken fotoğraf makinesi ne yapsın? Parmaklarım ancak bu şekilde görünbilir. |
 |
Konserimin son eseri de bitti. Paylaşım gerçekleşti. İnsanların parlak gözlerine bakarak müziğin ışıltısını algılıyorum. Konser sonrası albümlerimi imzalarken birçok insan aynı ifade kullandı: “ruhumuz yıkandı”, yada “kalbim yıkandı”… işte ben bunun için müzik insanı oldum. müziğin böyle bir gücü var, onu keşfettim. Buna ihtiyacımız var. |
 |
Konser sonrası çıkan Baro Başkanı Muammer Aydın bana teşekkür ederek çiçek takdim etmeden önce. Şimdi günün konser kadar sevdiğim kısmı yaklaştı: albümlerimi imzalayacağım ve dileyicilerimle bire bir konuşacağım, gözlerine bakacağım. Bir sonraki bültende görüşmek dileğimle |
|
|
|